یکی از چالش های بزرگ پدر و مادرهای امروزی جلوگیری از تماشای تلویزیون برای کودکان است. در چند سال اخیر همه پدر و مادرهای آگاه شدهاند که تماشای تلویزیون و رسانه های تصویری برای کودکان کمتر از دوسال ممنوع است.
ممنوعیت تماشای تلویزیون برای کودکان و رسانه های تصویری به تایید دو منبع معتبر، سازمان جهانی بهداشت و آکادمی علوم اطفال آمریکا تاکید شده است.
تماشای تلویزیون به چندین دلیل باعث تاخير تدقیق کودکان میشود. اول از همه اینکه دیدن عکسها دو بعدی اجسام به جای دیدن نگارهها سه بعدی آنها و لمس کردنشان مسیرهای شناخت عصبی را تغییر می دهد. مسیر عصبی که زمان تماشای تلویزیون و سایر رسانه های تصویری مانند گوشی تلفن همراه، تبلت و کامپیوتر در مغز طی میشود تاثیر منفی بر شناخت و تشکیل تصویرها در مغز خواهد داشت.
از سوی دیگر بیشترین رشد مغز کودکان در دو سال اول تولد آنها اتفاق می افتد و تلویزیون دیدن باعث کندی رشد مهارت های شناختی مثل صحبت کردن، یادگیری، تمرکز و توجه و شنیدن فعال نی شود زیرا کودک برای باد گرفتن لغات و تافظ درست آنها باید ارتباط چشمی با ما برقرار کند و نحوه صحیح ارتباط را بیاموزد.
از طرفی تماشای تلویزیون کودک را از دنیای واقعی دور میکند. بدون شک عوارض ناشی از تماشای تلویزیون با مدت زمان آن رابطه مستقیم دارد یعنی هر چقدر کودکی بیشتر تلویزیون ببیند آسیبی که خواهد دید شدیدتر خواهد بود ضمنا هرچه تماشای تلویزیون و سایر رسانه ها زودتر آغاز شود آسیب عمیق تری خواهد گذاشت.
در سنین ۳-۵ سالگی که کودک میتواند مدت زمان کوتاهی تلویزیون ببیند از برنامه های مفید و شاد و متناسب کودک استفاده کنید و روزانه بیش از یک الی دوساعت وقت کودک را با تلویزیون پر نکنید زیرا ضمینه ساز بیش فعالی و رفتارهای پرخاشگر در کودک میشود.
از عوارض دیگر تلویزیون دیدن در دوران مدرسه نزول تمرکز کودک است زیرا نگارهها تلویزیون دائم در حال تغییر است و پرداخت این عکسها برای مغز کودک باعث کم شدن تمرکز او در درس خواندن میشود و از سوی دیگر به علت درگیری کم مغز برای تفکر باعث تنبل شدن مغز برای فکر کردن میشود.
چگونه بچه ها تلویزیون نبینند؟
پدر و مادری که اهمیت دوری کودک از تلویزیون را بدانند به هر شکلی سرگرمی برای فرزندشان ایجاد خواهند کرد تا از تلویزیون دور بماند زمان کودکی من و شما چگونه گذشت؟ در زمان کودکی ما کامپیوتر و سایر رسانه های تصویری در دسترس اغلب كودكان نبود تلویزیون هم ساعت های محدودی فیلم ویژه کودکان پخش میکرد. کودکی ما به بازی با همسالان گذشت.
احتمالا شما خواهید گفت که در گذشته تعداد زیاد فرزندان باعث می شد که هم بازی های متعددی در خانه حضور داشته باشند که جامعا با این مسئله موافقم، اما امروزه قابلیتات در دسترس پدر و مادرها بیشتر است و از کمک پدربزرگ و مادربزرگ هم میشود استفاده کرد. ضمنا اغلب کودکان از سه سالگی به مهد کودک فرستاده میشوند.
بازی های مناسب کودکان، ساختن کاردستی بازی در حیاط یا بازی با حیوانات خانگی از سایر مواردی هستند که کودکان میتوانند با آنها آموزش بگیرند یا زمان بگذرانند. پدر و مادرها از طریق فضای مجازی می توانند انواع روشهای سرگرمی را از یکدیگر بیاموزند و کودکان را از رسانه های تصویری دور کنند.
یا برای سرگرم کردن کودکان زیر سه سال بیشتر وقت برای آنها کتاب بخوانید و یا برای او از قصه های صوتی و موسیقی شاد استفاده کنید.
از آن طرف بام نیفتیم، گاهی به مواردی برخورده ام که پدر و مادرها در مهمانی با دیدن تلویزیون، روشن، چنان قشقرقی راه می اندازند که وامصیبتا تلویزیون روشن است و قابلیت دارد فرزند ما آسیب ببیند نگران نباشید. دیدن گاهگاهی تلویزیون به صورت گذرا یا چند دقیقه تماشای تلویزیون چندان فاجعه آمیز نیست. یکی از معدود مواردی که دیدن تلویزیون مجاز است زمان حضور در بیمارستان مطب پزشک هواپیما و در شرایط استرس زاست برای مثال سر یک صحنه تصادف که ممکن است استرس زیادی به کودک وارد شود، یا زمان پرکردن دندان در دندانپزشکی اشکالی ندارد که مدت زمان محدودی کودک را با دیدن نگارهها موجود در گوشی همراه سرگرم کنیم تا برای دقایقی از دنیای حقیقی بریده شود.
برچسب:
نویسنده: یوسف زارعیان